Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Internetowa peleryna niewidka! Jak działa VPN w praktyce?

Sieci VPN, czyli wirtualne sieci prywatne (Virtual Private Network), działają jak cyfrowa peleryna niewidka: ukrywają rzeczywistą tożsamość użytkownika i szyfrują przesyłane dane przed wzrokiem hakerów, dostawców internetu i instytucji. VPN szyfruje cały ruch i zastępuje Twój adres IP adresem serwera dostawcy, tworząc bezpieczny tunel, którym płyną Twoje dane. W tym opracowaniu znajdziesz praktyczne wyjaśnienia, jak działa VPN, gdzie sprawdza się najlepiej i jak dobrać usługę pod własne potrzeby.

Artykuł powstał na podstawie materiałów z serwisu TOP VPN testującego i oceniającego najlepsze usługi VPN oraz poradnika „Co to jest VPN? 8 porad jak wybrać VPN, aby być bezpiecznym w Sieci” z bloga Kwestia Bezpieczeństwa.

Fundamentalne zasady działania wirtualnych sieci prywatnych

VPN ustanawia bezpieczne połączenie między urządzeniem użytkownika a internetem, tworząc szyfrowany tunel dla wszystkich danych. Bez VPN cała aktywność może być powiązana z Twoim prawdziwym adresem IP i widoczna dla wielu podmiotów. Po włączeniu VPN ruchem zarządza pośredniczący serwer VPN, który skutecznie maskuje Twój adres IP.

Na architekturę działania VPN składają się trzy elementy, które współpracują ze sobą:

  • aplikacja VPN – uruchamiana na urządzeniu, inicjuje połączenie i zarządza tunelem;
  • serwer VPN – pośredniczy między urządzeniem a resztą internetu, pełniąc rolę bramki;
  • protokół szyfrowania – koduje i dekoduje dane, aby były czytelne wyłącznie dla uprawnionych stron.

Utworzenie tunelu VPN przebiega w kilku szybkich etapach:

  1. Inicjacja – aplikacja klienta nawiązuje kontakt z wybranym serwerem VPN;
  2. Uwierzytelnienie – urządzenie i serwer wzajemnie się identyfikują i uzgadniają parametry bezpieczeństwa;
  3. Negocjacja kryptografii – strony ustalają algorytmy i wymieniają klucze szyfrowania;
  4. Transmisja – powstaje szyfrowany tunel, którym dane są przesyłane, odszyfrowywane na serwerze i kierowane do celu.

Mechanizm szyfrowania i transformacji danych

Szyfrowanie to proces, w którym czytelne dane zamieniają się w nieczytelny kod dla każdego, kto nie posiada klucza. Każda sesja VPN otrzymuje unikalny klucz, którym szyfrowane są wszystkie pakiety między urządzeniem a serwerem VPN.

Współczesne usługi wykorzystują zwykle AES‑256. 256‑bitowy klucz daje 2^256 możliwych kombinacji, co przy obecnej technologii czyni atak brute force praktycznie niewykonalnym.

Szyfrowanie działa także dzięki enkapsulacji: oryginalne dane są pakowane w dodatkowe warstwy, tak by podsłuchujący widzieli jedynie nieczytelny strumień. Serwer VPN rozpakowuje i odszyfrowuje dane, przekazuje je do celu, a odpowiedź ponownie szyfruje i odsyła do użytkownika.

Co istotne, VPN chroni nie tylko treść, ale i metadane połączenia. Przykładowe metadane to:

  • adres źródłowy i docelowy pakietu,
  • rozmiar przesyłanego pakietu lub pliku,
  • znacznik czasu transmisji i częstotliwość połączeń,
  • informacje o wykorzystywanym protokole lub usłudze.

Po włączeniu VPN dostawca internetu widzi jedynie zaszyfrowane połączenie do serwera VPN, bez wiedzy o faktycznych stronach i usługach, z których korzystasz.

Protokoły VPN – różnorodne narzędzia bezpieczeństwa

Protokół VPN definiuje, jak dane są szyfrowane, przesyłane i odszyfrowywane. Wybór wpływa na szybkość, bezpieczeństwo i stabilność połączenia. Dobór odpowiedniego protokołu to klucz do balansu między prywatnością a wydajnością.

WireGuard został zaprojektowany z myślą o prędkości, bezpieczeństwie i prostocie. Wyróżnia się zwięzłym kodem, nowoczesną kryptografią (Curve25519, ChaCha20, Poly1305) i bardzo szybkim zestawianiem połączeń, co świetnie sprawdza się na urządzeniach mobilnych.

OpenVPN to dojrzały, powszechny standard oparty na OpenSSL i SSL/TLS, kompatybilny z głównymi systemami operacyjnymi. Obsługuje TCP i UDP, zapewniając dobry kompromis między bezpieczeństwem a wydajnością.

IKEv2/IPsec (Microsoft + Cisco) łączy szybkie przywracanie połączenia IKEv2 z szyfrowaniem IPsec. Świetnie trzyma połączenie podczas przełączania się między Wi‑Fi a siecią komórkową.

Dla szybkiego porównania najpopularniejszych protokołów zwróć uwagę na poniższą tabelę:

Protokół Pakiet kryptograficzny Transport Atuty Najlepsze zastosowania
WireGuard Curve25519, ChaCha20‑Poly1305 UDP bardzo wysoka szybkość, prostota, szybkie zestawianie mobile, streaming, gry, codzienna ochrona
OpenVPN AES‑256 + TLS (OpenSSL) UDP/TCP wysoka zgodność, solidne bezpieczeństwo praca zdalna, sieci korporacyjne, obejście blokad
IKEv2/IPsec AES‑256 (IPsec) + IKEv2 UDP stabilność mobilna, szybka rekoneksja urządzenia mobilne, częste zmiany sieci

Starsze protokoły warto traktować ostrożnie:

  • PPTP – przestarzały i podatny na ataki; niezalecany do ochrony prywatności;
  • L2TP – bez IPsec oferuje słabą ochronę, z IPsec bywa wolniejszy przez podwójną enkapsulację;
  • SSTP – zintegrowany z Windows, ale rzadko oferowany i mniej elastyczny.

Praktyczne zastosowania VPN w codziennym życiu i pracy

Najczęstsze scenariusze użycia VPN to bezpieczeństwo w sieciach publicznych, praca zdalna i swobodny dostęp do treści. Poniżej znajdziesz krótkie kompendium zastosowań:

  • publiczne Wi‑Fi – ochrona przed podsłuchem w kawiarniach, hotelach i na lotniskach; włączenie VPN przed połączeniem z hotspotem szyfruje cały ruch i uniemożliwia podglądanie haseł czy danych kart.;
  • bezpieczna praca zdalna – szyfrowany dostęp do zasobów firmowych (serwery, aplikacje, poczta) z dowolnego miejsca; tunel VPN symuluje bezpieczne połączenie z siecią firmy.;
  • omijanie blokad geograficznych i cenzury – dostęp do bibliotek serwisów VOD (np. Netflix, HBO, BBC iPlayer) i stron blokowanych w danym kraju dzięki zmianie węzła na inny region;
  • ograniczanie śledzenia – ukrycie prawdziwego adresu IP utrudnia profilowanie przez reklamodawców i sieci analityczne; szyfrowanie ruchu zmniejsza możliwość łączenia działań online z Twoją tożsamością..

Konfiguracja VPN na różnych urządzeniach

W praktyce uruchomienie VPN zwykle sprowadza się do zainstalowania aplikacji i kliknięcia „Połącz”. Nowocześni dostawcy oferują proste, intuicyjne aplikacje automatyzujące konfigurację. Oto skrócone instrukcje uruchomienia VPN na popularnych platformach:

  • Windows – ręcznie przez Ustawienia > VPN (adres serwera, typ, login/hasło) lub prościej: aplikacja dostawcy z Microsoft Store/strony, logowanie i „Połącz”;
  • macOS – konfiguracja w Ustawieniach systemowych > VPN (ręcznie) albo wygodniej poprzez aplikację dostawcy, która automatyzuje parametry;
  • iOS i Android – instalacja aplikacji z App Store/Google Play, logowanie i włączenie ochrony; w Androidzie dostępna funkcja Always‑on VPN do stałego tunelu;
  • router – konfiguracja w panelu administracyjnym (adres serwera, dane logowania, włączenie); chroni wszystkie urządzenia w domu, lecz wymaga routera zgodnego z VPN.

Bezpieczeństwo i ochrona przed cyberzagrożeniami

VPN znacząco utrudnia podsłuchiwanie ruchu i śledzenie aktywności przez dostawcę internetu, szczególnie w publicznych sieciach Wi‑Fi. Pamiętaj jednak o granicach tej ochrony.

Przed czym VPN realnie chroni:

  • podsłuch w publicznych sieciach – szyfrowanie uniemożliwia odczyt przechwyconych danych;
  • śledzenie przez ISP – dostawca widzi jedynie zaszyfrowane połączenie do serwera VPN, bez odwiedzanych stron;
  • wycieki DNS (przy dobrym dostawcy) – zapytania kierowane są do szyfrowanych, własnych serwerów DNS usługi;
  • ujawnienie adresu IP – witryny widzą IP serwera VPN, a nie Twoje.

Przed czym VPN nie chroni:

  • złośliwe oprogramowanie – infekcji nie zatrzyma sam VPN; potrzebny jest antywirus i ostrożność;
  • phishing – jeśli wpiszesz dane na fałszywej stronie, VPN tego nie powstrzyma;
  • tożsamość po zalogowaniu – po zalogowaniu np. do Facebooka serwis zna Twoją tożsamość niezależnie od VPN;
  • fingerprinting przeglądarki – unikalna konfiguracja urządzenia może Cię identyfikować mimo zmiany IP;
  • pliki cookie i skrypty śledzące – VPN ich nie usuwa; potrzebne są dodatki prywatności i dobre nawyki.

Warto włączyć dodatkowe zabezpieczenia w aplikacji:

Kill Switch natychmiast blokuje internet, gdy tunel niespodziewanie się rozłączy. Chroni przed przypadkowym ujawnieniem IP i danych do czasu przywrócenia połączenia.

Ochrona przed wyciekami DNS zapewnia, że zapytania DNS nie trafią do domyślnych serwerów operatora. Wysokiej jakości usługa kieruje je przez własne, szyfrowane serwery DNS.

Ograniczenia i niepowodzenia VPN

Pamiętaj o kompromisach związanych z używaniem VPN:

  • spadek prędkości – szyfrowanie i dodatkowy skok przez serwer wprowadzają opóźnienia (najmniejsze zwykle przy WireGuard);
  • większe zużycie danych – nagłówki i enkapsulacja zwiększają transfer o ok. 4–20%;
  • blokady usług – niektóre platformy VOD aktywnie wykrywają i blokują węzły VPN;
  • brak pełnej anonimowości – logowanie do kont czy fingerprinting nadal mogą Cię identyfikować;
  • zaufanie do dostawcy – nierzetelny usługodawca może rejestrować ruch; wybieraj sprawdzoną politykę „bez logów”..

Wybór i ocena dostawców VPN

Dobry wybór usługi zaczyna się od Twoich potrzeb: ochrona prywatności, streaming, praca zdalna, podróże. Następnie oceń kluczowe kryteria techniczne i operacyjne:

  • szyfrowanie – standard AES‑256 i nowoczesne pakiety kryptograficzne;
  • protokoły – wsparcie dla WireGuard, OpenVPN, IKEv2 zamiast przestarzałego PPTP;
  • polityka prywatności – jasna deklaracja „bez logów” potwierdzona niezależnym audytem (np. Deloitte, PwC);
  • jurysdykcja – siedziba sprzyjająca ochronie danych, bez obowiązkowej retencji;
  • sieć serwerów – duża liczba i zróżnicowane lokalizacje dla lepszej prędkości i dostępu do treści;
  • szybkość i stabilność – wyniki niezależnych testów i opinie użytkowników;
  • funkcje – Kill Switch, ochrona przed wyciekami DNS, tunelowanie dzielone, adresy dedykowane;
  • streaming i P2P – wsparcie dla wybranych platform i serwerów torrentowych;
  • wsparcie 24/7 – szybka pomoc przez czat/e‑mail;
  • okres próbny/gwarancja zwrotu – możliwość przetestowania bez ryzyka;
  • cena – przejrzyste plany bez ukrytych ograniczeń przepustowości.

Przyszłość i ewolucja technologii VPN

Historia VPN sięga 1996 roku i PPTP, tworzonego z myślą o zdalnym dostępie firmowym. Od tego czasu prywatność cyfrowa, skandale inwigilacyjne oraz wzrost cyberprzestępczości wyniosły VPN do narzędzia powszechnego użytku. W latach 2016–2018 liczba użytkowników VPN wzrosła o 165%; dziś szacuje się, że ok. 179 milionów osób korzysta z VPN codziennie.

Nadchodzące lata będą kształtować następujące trendy:

  • standaryzacja szybkich protokołów – dalsza adopcja WireGuard i jego wariantów;
  • zaawansowane zaciemnianie ruchu – skuteczniejsze obchodzenie systemów blokujących VPN w krajach z cenzurą;
  • integracja narzędzi prywatności – łączenie VPN z szyfrowaną pocztą, DNS‑over‑HTTPS/QUIC i rozwiązaniami P2P;
  • edukacja użytkowników – rosnący nacisk na praktyki bezpieczeństwa, bo technologia bez dobrych nawyków nie wystarczy.

VPN a prawo

Używanie technologii VPN na terytorium Polski jest w pełni legalne. Pamiętaj jednak, że są kraje na świecie, gdzie użycie jej może wiązać się ze złamaniem lokalnych regulacji. Szczególnie reżimy totalitarne lub autorytarne próbują ograniczać wolność użytkowników internetu.

  • Białoruś – prawo zabrania korzystania z narzędzi omijających blokady rządowe. VPN formalnie nie jest całkowicie zakazany, ale użycie do obchodzenia cenzury jest nielegalne;
  • Iran – VPN są legalne tylko jeśli posiadają państwową licencję. Popularne, zagraniczne usługi są blokowane. W praktyce wiele osób używa VPN nieoficjalnie, ryzykując konsekwencje;
  • Korea Północna – korzystanie z internetu jako takiego jest limitowane, a cudzoziemcy podlegają ścisłemu nadzorowi w tym zakresie;
  • Turkmenistan – tu obowiązują jedne z najbardziej restrykcyjnych zasad na świecie. VPN są aktywnie blokowane, a ich używanie może skutkować sankcjami karnymi;
  • Chiny – dozwolone są tylko VPN zatwierdzone przez państwo. Zagraniczne, nielicencjonowane usługi są nielegalne. W praktyce egzekwowanie przepisów bywa nierówne, ale ryzyko odpowiedzialności karnej istnieje;
  • ZEA – VPN jako takie są legalne. Nielegalne jest używanie ich do popełniania przestępstw lub omijania blokad (np. usług VoIP). Kary mogą być bardzo wysokie;
  • Rosja – VPN nie są całkowicie zakazane. Zakazane jest używanie ich do dostępu do treści zablokowanych przez państwo. Rząd blokuje wiele usług VPN.
Opublikowano przez — Dodaj komentarz

OjWojtek ma zarzuty karne, ale dalej sprzedaje kontent

Oj Wojtek, coś Ty narobił!?

Znacie OjWojtka? Znanego też jako Wojciech Przeździecki? OjWojtek to youtuber z milionowymi zasięgami. Twórca internetowy, podróżnik, znany z kanału OjWojtek oraz współtworzenia nieistniejącego już kanału WIP Bros.

Ostatnio także z tego, że Prokuratura Krajowa postawiła mu zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej związanej z organizowaniem loterii promocyjnych w głośnej sprawie Buddy. O czym zresztą sam obwieścił, w serii filmów na youtube, które w tajemniczy sposób zbiegły się z popularnym materiałem na Kanale Zero, który podważa sens działań prokuratury.

Filmy, niezależnie od oceny samego OjWojtka, bardzo polecam, bo z jednej strony pokazują, jak bezduszny i potężny jest aparat państwa, z drugiej pokazują, że jak się ma pieniądze, kontakty i znajomości to żadne oskarżenie nie jest straszne.

Zablokowali mi wszystkie konta? Nie ważne, zaszyję się w Indiach u bogatych ziomków i będę żył na ich koszt. W tajemniczy sposób dolecę na Bliski Wschód, gdzie będę dalej sobie żył i dobrze jadł.

Kolega, który przelewa yotuberowi od niechcenia 100k? Żaden problem.

Zarabianie na kontencie pod tytułem „jadę autostopem z Grecji do prokuratury w Szczecinie”? Także bezproblemowe. A jak Ty się chłopie w tej Grecji znalazłeś? Wszystko z narracją, że nie mam grosza przy duszy, podczas gdy tydzień później wchodzi odcinek, w którym główny bohater wprowadza się do mieszkania, którego Wy nigdy nie będziecie mieć.

Wygląda to na niezłą akcję PRową, ale ja nie o tym…

Wątek karny w tej sprawie jest ciekawy. Loteria promocyjna, którą prokuratura określa mianem hazardu. Stosowanie niewłaściwych stawek VAT. Głośne zatrzymania. Czy oskarżenia zasadne? Trudno na ten moment się wypowiadać, ja zresztą też nie o tym.

Ja o tym, że OjWojtek wraca do biznesu. Wydaje książkę, nagrywa filmy i rusza w podróż. Wciąż z zablokowanymi kontami.

Jak to robi?

A no zwyczajnie, założył z tatą spółkę z o.o., w której ma 9 udziałów.

Bardzo prosta taktyka zabezpieczająca przed działaniami wierzycieli i prokuratury.

Wdrożona poprawnie daje oddech i możliwość monetyzowania swojego kontentu bez narażania się na działania służb i wierzycieli.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

7 nieoczywistych porad, jeżeli chcesz sprzedać udziały w spółce z o.o.

7 nieoczywistych porad dla Ciebie, jeśli chcesz sprzedać udziały w spółce z o.o. i zrobić to ŹLE ❌Kolejność przypadkowa:

🟡 Zignoruj wymagania dotyczące formy umowy. Po co fatygować się do notariusza, skoro można załatwić wszystko na słowo? Przecież umowa spółki z o.o. to tylko formalność, a notarialne poświadczenie podpisów to zbyteczna biurokracja. Jeśli chcesz, by transakcja po prostu była nieważna, brak odpowiedniej formy umowy to idealny początek.

🟡 Nie sprawdzaj, czy umowa spółki wymaga zgody na sprzedaż. Zamiast poświęcać czas na przeglądanie umowy spółki, śmiało sprzedaj udziały bez upewnienia się, czy zgoda zarządu jest wymagana. Zignorowanie takich zapisów to świetny sposób na komplikacje prawne i możliwość, że sprzedaż będzie nieważna. A przecież kto by się tym przejmował?

🟡 Zlekceważ obowiązek zgłoszenia transakcji do zarządu. Po co informować spółkę o sprzedaży udziałów? Przecież nowy nabywca automatycznie staje się udziałowcem, bez żadnych dodatkowych formalności. Tylko że, zgodnie z przepisami, spółka musi zostać poinformowana o transakcji, a zarząd ma obowiązek zaktualizować księgę udziałów. Ale kto by się martwił drobnymi formalnościami, które mogą zablokować nabywcę przed oficjalnym wejściem do spółki albo sprawić, że zostanie pominięty przy jakimś ważnym głosowaniu? Ups…

🟡 Podaj zaniżoną wartość udziałów w deklaracji PCC. Nie ma sensu podawać realnej wartości rynkowej udziałów w deklaracji podatkowej. Lepiej wpisać niższą wartość, by zapłacić mniejszy podatek. Nawet jeśli stawka PCC wynosi tylko 1%, to przecież każda złotówka się liczy, prawda? Co z tego, że urząd skarbowy może to później zakwestionować i obciążyć Cię dodatkowymi kosztami? Ważne, żeby teraz zapłacić jak najmniej. YOLO!

🟡 Nie przejmuj się aktualizacją danych w KRS. Myślisz, że zgłaszanie zmian do Krajowego Rejestru Sądowego to Twoja odpowiedzialność? Błąd! Najlepiej zignorować ten obowiązek i liczyć, że samo się to jakoś zgłosi. Możesz być pewien, że brak zgłoszenia prędzej czy później się zemści, ale kto by się tym przejmował teraz?

🟡 Sprzedaj udziały, nie płacąc podatku dochodowego. Masz dochód z kapitałów pieniężnych, ale czy to powód, by zgłaszać go w PIT-38? Oczywiście, że nie! Możesz spokojnie „zapomnieć” o 19% podatku od zysków kapitałowych. Przecież skarbówka ma tyle spraw, że na pewno przeoczy ten drobny szczegół. A jeśli kiedyś się tym zainteresują? To przyszły problem – teraz ciesz się zyskami.

🟡 Nie analizuj zapisów w umowie spółki dotyczących prawa pierwokupu. Prawo pierwokupu albo pierwszeństwa? Kto by się przejmował takimi szczegółami! Przecież skoro dogadałeś się z kupującym, wszystko będzie w porządku, prawda? Zignorowanie takich zapisów to idealna droga do frustracji – dla Ciebie i kupującego, gdy spółka lub inny wspólnik nagle skorzysta z przysługującego jej prawa i uzna bezskuteczność lub nieważność transakcji.

A jeśli nie chcesz popełnić tych błędów, to wejdź na stronę  https://rejestracjaspolkizoo.pl/2024/09/02/umowa-sprzedazy-udzialow-w-spolce-z-o-o-omowienie-czesto-zadawane-pytania-aktualny-wzor/ gdzie pokażę Ci, jak prawidłowo sprzedać udziały w spółce, zgodnie z obowiązującymi przepisami i unikając niepotrzebnych problemów.

Możesz też sprawdzić wzór umowy sprzedaży udziałów w spółce z o.o.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Powtarzalne świadczenia niepieniężne wspólników – sąd staje po stronie ZUS

Bum! 🔥 Jest orzeczenie warszawskiego Sądu Okręgowego w sprawie powtarzających się świadczeń niepieniężnych! Jest też ono absolutnie niespodziewane. Dlaczego? Dlatego, że sąd nie skupiał się na kwestii powtarzalności czy też jednorazowości czynności wspólników przy określeniu czy instytucja została prawidłowo wdrożona. Skupił się na tym, na rzecz kogo ją wprowadzono. Na szczęście wyrok jest nieprawomocny i jest szansa skorygowania go w Sądzie Apelacyjnym.

Jak wyglądał stan faktyczny? Reprezentowana przeze mnie spółka planuje wprowadzić do umowy m.in. następujące postanowienie:

„1. Wszystkie udziały w Spółce na podstawie przepisu art. 176 Kodeksu spółek handlowych, obciąża się obowiązkiem świadczenia na rzecz i w interesie Spółki, powtarzających się świadczeń niepieniężnych polegających na (…) wykonywaniu czynności z zakresu obsługi prawnej wskazanych przez Spółkę osób trzecich (klientów Spółki), a w szczególności polegających na udzielaniu konsultacji prawnych, porad prawnych, wydawaniu opinii prawnych oraz analizach prawnych. (…)
2. Powtarzające się świadczenia niepieniężne realizowane będą przez każdego Wspólnika co miesiąc w wymiarze do 160 godzin w miesiącu stosownie do potrzeb Spółki.”

Co napisał sąd na tle takiego postanowienia?

W ocenie Sądu Okręgowego, mając na uwadze charakter opisanych przez odwołującą spółkę czynności mających być realizowanych przez wspólników, należy stwierdzić, że planowane działania nie mają nic wspólnego z charakterem prawnym i celem wprowadzenia instytucji świadczeń niepieniężnych na gruncie art. 176 k.s.h. Wskazany przez odwołującą spółkę we wniosku o interpretację stosunek prawny nie
mieści się w hipotezie normy prawnej art. 176 k.s.h. Z treści wniosku wynika jednoznacznie, że wspólnicy spółki mieliby realizować usługi z zakresu doradztwa prawnego wobec klientów spółki, w określonym maksymalnym wymiarze czasu pracy, za ustaloną stawkę. Zdaniem Sądu Okręgowego, odwołująca spółka dąży więc do prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu doradztwa prawnego poprzez swoich wspólników, podejmując przy tym próbę obejścia przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W ocenie Sądu Okręgowego, o ile w ramach art. 176 k.s.h. możliwym byłoby realizowane czynności prawnych stricte na rzecz spółki m.in. sporządzanie opinii prawnych przez wspólników spółki w sprawach dotyczących bezpośrednio spółki, to jednak realizowane takich czynności na rzecz klientów spółki stanowi realizację zlecenia, niemieszczącego się w granicach świadczenia opisanego w art. 176 k.s.h. Obrazując powyższe, w ocenie Sądu Okręgowego, w granicach art. 176 k.s.h. pozostawałoby przygotowanie przez wspólnika spółki wniosku o wydanie interpretacji prawnej wobec spółki ale poza granicami tego przepisu pozostaje przygotowanie takiego wniosku dla klienta spółki, jako, że będzie to czynność wykraczająca poza stosunek korporacyjny łączący wspólnika i spółkę.

Chciałbym napisać, że Sąd Okręgowy bardzo wnikliwie rozważył wszystkie kwestie w tej sprawie, wydaje się jednak, że nie rozważył żadnej. Nie wypowiedział się więc ani o tym, czy proponowane przez spółkę rozwiązania mają charakter ciągły, czy powtarzalny, czy mamy do czynienia z prawidłowym postanowieniem umownym, skupił się jedynie na tym, że świadczenia mają być „na rzecz” spółki, a nie na rzecz jej klientów traktując wspólnika jako zleceniobiorcę, a klienta spółki jako zleceniodawcę. Nie wskazał jednak kto miałby być potencjalnym zleceniodawcą i jaką odpowiedzialność miałby ponosić wspólnik jako potencjalny zleceniobiorca.

Czy ktoś może wytłumaczyć Sądowi Okręgowemu, że wszystko co spółka robi to robi to w interesie klientów? Że spółka z o.o. to spółka hybrydowa, mająca elementy osobowe, a instytucja art. 176 ksh jest przejawem właśnie osobistego zaangażowania wspólników w spółkę i realizację jej celu gospodarczego (tu: sprzedaży usług prawnych)? A wreszcie, czy mógłby się sąd odnieść do szerokiej argumentacji zawartej w odwołaniu, a nie napisać dwa akapity? Jest to dla mnie jako osoby reprezentującej odwołującego się po prostu obraźliwe, że na kilka stron odwołania, gdzie szeroko omawiałem instytucję i poglądy doktryny prawa oraz sądów dostałem tylko te dwa powyższe akapity. Mam prawo czuć, że sędzia nie przeanalizował wszechstronnie wszystkich argumentów w sprawie. Nie mówiąc o tym, że wydaje się nie rozumieć instytucji spółki handlowej oraz tego czym jest współczesna gospodarka oparta na usługach.

To niesamowite przekleństwo, że sprawy z zakresu prawa spółek rozpoznają sądy pracy.

Profesorowie Kidyba i Sołtysiński, zawsze na studiach prezentowani jako osoby, które często mają ścierające poglądy na różne tematy jak nigdy byli zgodni, że prawo  dopuszcza ustanawianie powtarzających się świadczeń niepieniężnych polegających także na spełnianiu ich na rzecz osoby trzeciej, tj. np. klienta spółki. Spółka może wówczas uzyskiwać przysporzenie z racji wynagrodzenia należnego z tytułu stosunku łączącego ją z osobą trzecią (Dla wątpiących źródła: prof. dr hab. Andrzej Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 301–633 KSH, 2017, art. 356, pkt 2 S. Sołtysiński, M. Mataczyński, w: Sołtysiński i in., Komentarz KSH, t. 3, 2013, s. 458.

Walka trwa. Wyrok jest nieprawomocny, a sprawa będzie miała ciąg dalszy 👍 Trzymajcie kciuki, bo nie można tak tego zostawić.

Opublikowano przez — Dodaj komentarz

Używasz spółki offshore – uważaj na kontrole podatku u źródła!

Co jakiś czas otrzymuję pytanie o możliwość skorzystania z zagranicznych spółek zarejestrowanych w tzw. rajach podatkowych. Korzystanie z fakturowania swojej polskiej firmy spółki offshore, choć  może wydawać się kuszące z perspektywy oszczędności podatkowych, prowadzi do poważnych konsekwencji nie tylko związanych z CRS, ale także związanych z kontrolami podatku u źródła. Ostatnie dane pokazują, że urzędy skarbowe zdecydowanie zwiększyły swoją aktywność w tym obszarze, co powinno być sygnałem ostrzegawczym dla każdego przedsiębiorcy korzystającego z usług zagranicznych partnerów.Podatek u źródła (WHT – Withholding Tax) jest narzędziem kontroli fiskalnej, które pozwala państwom na egzekwowanie podatków od płatności dokonywanych na rzecz zagranicznych beneficjentów. Podatek u źródła pobierany jest w miejscu płatności faktury. Przykładowo za usługi doradcze świadczone przez firmy zagraniczne należy pobrać podatek w Polsce i odprowadzić do polskiego urzędu skarbowego, chyba że obowiązująca umowa o unikaniu opodatkowania zmienia te zasady.

Dynamika wzrostu kontroli

Dziennik Gazeta Prawna podał, że w 2023 roku urzędy celno-skarbowe przeprowadziły aż 202 kontrole dotyczące podatku u źródła, z domiarami przekraczającymi 650 mln złotych. W porównaniu z 2021 rokiem, gdzie domiary wynosiły „zaledwie” około 59 mln. złotych, widzimy ogromny wzrost zarówno intensywności jak i skuteczności przeprowadzanych działań. Co to oznacza dla osób chcących korzystać z fakturowania przez spółki offshore celem optymalizacji podatku w Polsce? Problemy i to nie tylko w rozliczaniu podatku u źródła (WHT).

Na co zwracają uwagę urzędnicy?

Podczas kontroli urzędnicy skarbowi analizują szereg czynników, które mogą wskazywać na potencjalne próby unikania opodatkowania:

  • Powiązania osobowe: Jeżeli zarządy polskiego i zagranicznego podmiotu składają się z tych samych osób, urzędnicy mogą uznać, że zagraniczna spółka jest faktycznie zarządzana z Polski. Tym samym zagraniczny podmiot uznawany jest za polskiego podatnika podatku dochodowego.
  • Status podatkowy odbiorcy: Brak płacenia podatków w kraju rezydencji przez zagranicznego partnera biznesowego może budzić podejrzenia związane z rolą takiej firmy oraz podejrzeniem stosowania unikania opodatkowania.
  • Rzeczywista działalność: Brak pracowników czy majątku u zagranicznego partnera może świadczyć o tym, że nie prowadzi on realnej działalności gospodarczej, co z kolei może doprowadzić do przeniesienia miejsca opodatkowania do Polski.
  • Przepływy finansowe: Jeśli wpływy finansowe są zbliżone do wypływów, może to wskazywać, że firma działa tylko jako pośrednik.

Jak się zabezpieczyć?

Pamiętaj, że zapobieganie jest zawsze lepsze niż leczenie. Oto kilka kroków, które możesz podjąć:

  1. Weryfikacja partnerów: regularnie sprawdzaj, czy Twoi zagraniczni partnerzy rzeczywiście prowadzą działalność gospodarczą zgodnie z prawem swojego kraju.
  2. Przejrzystość finansowa: upewnij się, że wszystkie transakcje są właściwie dokumentowane i odzwierciedlają rzeczywisty stan rzeczy.
  3. Certyfikat rezydencji podatkowej: sprawdź czy masz aktualny certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta.
  4. Nie stosuj spółek offshore bez konsultacji z ekspertem: nie lekceważ wartości profesjonalnych porad prawnych i podatkowych. Doradcy znający polskie i międzynarodowe prawo podatkowe mogą pomóc Ci unikać wielu problemów i pomóc zaplanować strukturę podatkową Twojej zagranicznej działalności.